ZorgSaamWonen verzamelt via pop-up redacties verhalen over thuisgevoel, onderlinge betrokkenheid, dagelijkse hulp, contact met buren en de buurt(bewoners). We zijn benieuwd naar kleine rituelen en onverwachte vriendschappen in verschillende woonvormen door het hele land. Deze verhalen vormen naar verwachting een mozaïek van ervaringen die inspiratie bieden voor professionals, beleidsmakers en bewoners zelf. Hieronder ons bezoek aan Sint Annahof in Uden.
Het thuisgevoel in wooncomplex Sint Annahof in Uden
Sint Annahof in Uden | Foto: Yvonne Witter
Wil Hommersom (82) woont hier al lang, in Sint Annahof te Uden: al sinds 2008. “We hadden een eigen huis hier in Uden. We zagen dat dit complex werd gebouwd en hebben ons toen via de corporatie ingeschreven. We wilden kleiner wonen en ons voorbereiden op de oude dag. We verkochten ons huis aan onze zoon en bivakkeerden nog even op een camping voordat we in onze huidige woning terecht konden.”
Het wooncomplex Sint Annahof heeft 76 huurwoningen waaronder een aantal Fokus woningen voor mensen met lichamelijke beperking en woningen voor mensen met een verstandelijke beperking. Zorgorganisatie Dichterbij begeleidt deze bewoners. Het gebouw is van corporatie Area wonen.

Wil Hommersom, bewoner Sint Annahof in Uden | Foto: Yvonne Witter
Belangstelling
Vanaf het begin is Wil is actief voor het complex. “Ik heb aan de wieg gestaan van de bewonerscommissie.” Het was destijds één van de modernste wooncomplexen van Nederland en ook duurzaam gebouwd. Veel architecten kwamen er een kijkje nemen om zich te laten inspireren, weet Wil nog. Zij waren onder de indruk van de architectuur. En ook het ontwerp van de ontmoetingsruimte kon rekenen op veel belangstelling.
Wil is blij met de architectuur: het complex is ruim opgezet, de woningen zijn groot en je komt elkaar makkelijk tegen. Hij zit vaak op het balkon en kijkt dan uit over het parkeerterrein van een winkelcentrum. “Je ziet van alles op het parkeerterrein, zeker met carnaval.” De woningen zijn levensloopbestendig en ook rolstoelgeschikt. Hij voelt zich er veilig. “Je ziet wie er voor de deur staat. Ik zag jou ook staan en heb toch opengedaan, haha.”
Wil heeft vooral veel contact met de bewoners van het eerste uur. “We letten op elkaar en hebben elkaars sleutel. We kijken samen televisie, zoals het WK voetballen, maar we eten niet samen.” Je kunt het Atrium, de ontmoetingsruimte, afhuren voor verjaardagen. Daar wordt regelmatig gebruik van gemaakt. Wil kan terecht bij buren en medebewoners als hij hulp nodig heeft. Hij heeft niet veel hulp nodig, maar ze leefden wel mee toen zijn vrouw overleed. “Mijn zoons en schoondochters zijn er voor me en de kleinkinderen komen vaak langs en zelfs logeren. Ik heb een gouden hulp. We maken samen schoon en dat gaat al jaren fantastisch.”
Verschillende mensen
De bewoners van Sint Annahof hebben contact met de nabijgelegen school. “De kinderen komen onder andere met kerst bij ons zingen. Wij hebben hier een gelegenheidskoor en zingen ook wel eens samen met de kinderen. De bewoners van de Fokus woningen en de cliënten van Dichterbij komen naar onze activiteiten, zoals de barbecue en het kerstdiner.” Wil vindt het mooi dat er verschillende mensen wonen. De corporatie verzorgt de toewijzing van de nieuwe bewoners. “Het is bedoeld voor 55-plussers, maar de corporatie let niet op motivatie van mensen. Dat vind ik wel een gemis”, erkent Wil. “Het contact met de corporatie is in de loop der jaren anders geworden. Minder persoonlijk. Je kunt hen alleen op bepaalde tijdstippen bereiken en minder frequent. Dat vind ik wel jammer. Maar ben verder erg tevreden hoor.”
“Vrijwilligers doen hier veel”, vervolgt Wil. Zij organiseren alle activiteiten die hier plaatsvinden.” Bloemschikken, dagelijkse koffieochtenden, bingo, pubquiz, kerstdiner, biljarten, barbecue, lijndansen. Wil merkt wel dat het steeds moeilijker wordt om vrijwilligers te vinden. De nieuwe bewoners willen wel iets doen, maar geen vaste avonden. “Zij blijven wat vaker thuis.”
Groene kaart
De bewonerscommissie maakt altijd kennis met nieuwe bewoners. “We hebben een introductiebrochure en geven een eerste groene kaart. Dat is een soort strippenkaart voor koffie, thee en andere drankjes. Die kun je kopen aan de bar.” Iedere maand is er een nieuwsbrief met nieuwtjes en een overzicht van de activiteiten. Bewoners betalen via de huur een bepaald bedrag voor de ontmoetingsruimte. Er is ook een bewoners appgroep.
Wil leidt de biljartclub en dat doet hij al jaren. Ook buiten het complex is hij actief. Zo is hij al 36 jaar scheidsrechter bij judowedstrijden. “Ik ben net gestopt met mijn vrijwilligerswerk bij het theater. Dat heb ik 16 jaar gedaan. Vrijwilligerswerk houdt je jong. Ik kan dat iedereen aanraden.” Hij heeft een tip voor (toekomstige) senioren: “Verhuis naar een complex zoals dit. Zonder je niet af. Ga onder de mensen. Dat is zo belangrijk.”
Meedoen?
ZorgSaamWonen wil deze verhalen te zijner tijd bundelen, analyseren en publiceren. Ook meedoen? Lees de oproep Thuis in Verhalen

Reactie toevoegen