Yvonne Witter van ZorgSaamWonen verklapte bij aanvang van de excursie maar gelijk waar het succes van deze woonvorm op stoelt en gaf daarmee ook de reden voor dit bezoek met professionals: “Veel bewoners kiezen ervoor vrijwilliger te zijn bij Ludgerus. Niet omdat het moet, maar omdat ze graag van betekenis zijn en het leuk vinden. Bewoners wonen zelfstandig én leven en genieten hier samen. Zo eenvoudig en zo waardevol.” Op de ruim 300 bewoners van de 250 appartementen zijn er 100 vrijwilligers, nog aangevuld met zo’n 20 actieve vrijwilligers uit de wijk. Gefaciliteerd en gesteund door een professionele vrijwilligerscoördinator kunnen bewoners van betekenis zijn, in beweging blijven en vooral, ‘genieten’.

Dineren

Genieten van elke maand gezamenlijk dineren bijvoorbeeld. Regelmatig serveert een cateraar een driegangenmenu voor een schappelijke prijs in de grote ontmoetingszaal. Vrijwilligers van Ludgerus zetten de zaal klaar en helpen bij het serveren van het eten. Als de intekenlijst bij de receptie ligt, loopt het storm. In korte tijd is het diner volgeboekt. Ook bekenden mogen mee.

Concept

Jorinde Klungers legt de bezoekende experts uit hoe deze woonvorm voor 60-plussers hier werkt. “We huren het totale gebouw van Woonbedrijf Ieder1. Wij doen de toewijzing en zijn -zoveel mogelijk samen met de bewoners - verantwoordelijk voor het complex. Zo bemensen bewoners de receptie, is er een klussendienst en hebben we een tuinploeg. Een van de woningen dient als vergaderruimte en flexkantoor. Er is ook een slaapkamer voor de slaapdienst, in verband met de 24 uurs personenalarmering. Hoewel zorg en welzijn volop in eigen huis zijn, is er wel een grens aan wat Ludgerus aan zorg en ondersteuning kan bieden. Jorinde: “Het blijft zelfstandig wonen, dus als dat echt niet meer gaat door bijvoorbeeld vergevorderde dementie of ernstige fysieke beperkingen, dan gaan bewoners naar een verpleeghuis. Daarnaast zouden we graag prikkelarme activiteiten willen bieden, samen met onze vrijwilligers. Onze ontmoetingsruimte is voor sommige bewoners te groot en te druk. Eind 2027 hebben we hier vlakbij een nieuwe locatie, in samenwerking met de landelijke woningcorporatie voor senioren, Woonzorg Nederland. Met de gemeente zijn we aan het kijken of we daar ruimte kunnen maken voor dit soort activiteiten in combinatie met een buurtkamer. Zo kunnen we ook meer voor de buurt betekenen.”

Woningcorporatie

Koen Schouwenaars, strategische adviseur bij woonbedrijf ieder1 is deze middag ook aanwezig om het Ludgerus-concept toe te lichten. “We zitten op 500 meter afstand en blijven nauw betrokken bij Ludgerus. Om de zoveel tijd hebben we strategisch overleg. Twee van onze vakmensen werken hier als er klussen zijn of voor groot onderhoud. Iedereen kent elkaar, dat is hoe de sfeer is.”

“Het is net een klein dorp”, voegt Jorinde toe. Ze is tevreden over de afspraak met Ieder1. Medewerkers van Ludgerus doen de toewijzing en spreken nieuwe bewoners daardoor al voor ze er komen wonen. Ze leggen het concept uit, waardoor mensen weten wat ze kunnen bijdragen en verwachten. “Nadeel is natuurlijk de hele huuradministratie”, lacht ze, ”maar dat is juist leuk, omdat je zo ook kennis van wonen hebt.” Over wachtlijsten gesproken. Er is geen wachtlijst voor zorg, maar wel om hier te kunnen wonen. "We werken met Woonkeus, een regionaal systeem voor het huren van een sociale huurwoning. Gemiddeld moeten mensen 25 jaar ingeschreven staan. Bij een regulier appartement in deze wijk is dat 4-10 jaar. We gaan uitbreiden, omdat we meer mensen gunnen om op zo’n fijne plek ouder te worden. Eerst samen met Woonzorg Nederland, vlakbij onze huidige locatie, maar graag ook op meer plekken in de regio."

Veilig

Bewoners komen hier onder meer wonen omdat het hier veilig is, hoort Jorinde. “En dat is ook fijn voor de familie. Daarnaast breiden mensen hier hun sociale netwerk zelfs uit, door de sfeer en door de vele activiteiten. Iedere dag zie ik voorbeelden van omzien naar elkaar.” Jorinde noemt bewoners en actieve vrijwilligers Harry en Corrie. Zij hebben elkaar bij Ludgerus ontmoet en wonen nu samen. Ze organiseren en regelen van alles. Zo kopen ze voor wie dat wil, eieren in bij een bevriende eierboer en brengen ze de bestelde eieren persoonlijk aan de deur. Ze zitten nu al op 1300 eieren per rit. Harry was chef-kok bij het leger, vertelt hij, als hij later een deel van de groep rondleidt door het gebouw. Corrie leidt het andere deel van de groep rond. Gastvrijheid en kansen zien voor gezelligheid zitten bij Harry in het bloed. Hij komt met ideeën en krijgt waar mogelijk ondersteuning.

Schietbaan

Over ideeën niet te klagen. Trots neemt Harry de groep mee naar een voormalige werkplaatsruimte. Hier huist de schietclub. Allen doen een euro per week in een pot en daarvan wordt het materiaal bekostigd. Er is een heuse, zelf aangelegde, veilige en comfortabele schietbaan van 10 meter lengte gemaakt. De schietschijfkaarten, komen na een schietbeurt automatisch terug naar schutter.

Ervaringen

Een snelle blik in het speciale magazine van vorig jaar over Ludgerus, bevestigt nog eens extra ‘het goede leven’ in Ludgerus. “De zin die ik het vaakst terug hoor”, zegt een verpleegkundige, is: “Dit had ik veel eerder moeten doen”. Een lid van de lid van de Raad van Toezicht merkt op: “Wat hier gebeurt, is interessant voor allerlei maatschappelijke vraagstukken.” Een bewoner vertelt dat ze, samen met anderen, nieuwe bewoners bezoekt met wat lekkers om ze welkom te heten. Dit wordt zeer gewaardeerd. Ook de voorzitter van de Stichting Vrienden van Ludgerus vindt woorden voor het succes van deze woonvorm: “Vraag bewoners hoe ze het wonen op Ludgerus ervaren, en ze maken steevast hetzelfde gebaar: dat van een omarming.”