Het Corona virus is onverwacht onze samenleving binnengedrongen. Bij sommige mensen letterlijk in hun huizen. Door de verplichte lock-down hebben we veel tijd in onze woning en directe woonomgeving doorgebracht. Dat heeft tot herwaardering van een prettige woning en woonomgeving geleid hoewel voor sommige mensen het tot een pijnlijke confrontatie leidde: te krappe woningen, ontoegankelijke woningen en buurten, eenzaamheid. Het belang van een comfortabele woning en fijne buurt is duidelijker dan ooit.

Sommigen voorspellen in de toekomst meer van dit soort virussen en infectieziekten. Moeten we woongebouwen voor ouderen anders gaan ontwerpen? Wat is nu belangrijk? Meer rekening houden met veilig contact op afstand, eigen sanitair, gemakkelijke schoonmaak, individuele toegang naar buiten en genoeg ruimte om je thuis te voelen? Is het raadzaam ouderen meer of juist niet samen met andere groepen huisvesten?

De Amerikaanse architect Jeffrey Anderzhon deed op Linkedin onlangs een oproep om in toekomstige ontwerpen voor ouderenvoorzieningen meer rekening te houden met preventie en controle van infectieziekten. Hij noemt een aantal aandachtspunten. Zo voorziet hij grotere gemeenschappelijke en individuele ruimtes in woonzorggebouwen, meer kleinschalige units, eigen buitenruimte en meer mogelijkheden om veilig bezoek te ontvangen. Ook voor technologie en mechanische systemen ziet hij een belangrijke rol weggelegd.

ZorgSaamWonen vroeg zich af hoe er in Nederland naar deze uitdaging wordt gekeken. We stelden de vraag aan ontwerpers, bouwers en ouderen zelf. We maakten een impressie van hun reacties met als doel om handvatten te bieden bij toekomstig ontwerp, bij transformaties en renovaties. Een aantal bijdragen waren zo mooi uitgewerkt dat we ze als losse artikelen publiceren.

Lees de impressie

Reactie Ad Pijnenborg

Reactie Marthijn Laterveer

Reactie Frank van Dillen