ZorgSaamWonen verzamelt via pop-up redacties verhalen over thuisgevoel, onderlinge betrokkenheid, dagelijkse hulp, contact met buren en de buurt(bewoners). We zijn benieuwd naar kleine rituelen en onverwachte vriendschappen in verschillende woonvormen door het hele land. Deze verhalen vormen naar verwachting een mozaïek van ervaringen die inspiratie bieden voor professionals, beleidsmakers en bewoners zelf. Hieronder het verhaal van Ria, bewoonster van één van de negentien Thuisplusflats in Rotterdam.
Het thuisgevoel in Thuisplusflat Rotterdam
In deze Thuisplusflat in Rotterdam, krijg ik, dankzij Denise Janmaat die ThuisPlus coördinator is bij zorgorganisatie Aafje, een mooi plekje in de hal. Dat is een prachtige plek om een indruk te krijgen van de sfeer in dit seniorencomplex. In een Thuisplusflat wonen mensen zelfstandig in eigen (sociaal)huurappartement, maar zorg, ondersteuning en activiteiten zijn in de buurt.
Er lopen de hele tijd mensen langs. Sommigen maken een praatje met elkaar, sommige ouderen schuiven bij mij aan tafel aan. Ik maak korte praatjes en hoor vooral positieve verhalen over de flat. Mensen hebben het naar hun zin, zijn erg tevreden over de locatie en het grote aanbod aan activiteiten. Met Ria (82 jaar) praat ik wat uitgebreider.

Thuisplusflat Rotterdam | Foto: Yvonne Witter
Uitzicht
Ria woont al 26 jaar in dit seniorencomplex. Ze heeft het gebouwd zien worden. “Toen was er een wachtlijst want alle 65-plussers wilden hier wel wonen. Ze is er komen wonen omdat haar man hartproblemen had en ze op één hoog woonden. Ze zochten een woning met een lift. “Dit complex heeft mooi uitzicht en er is zorg nabij. Het nadeel is dat het klein is, het appartement heeft maar twee kamers”.
Ze vindt het fijn dat er in dit complex leuke activiteiten plaatsvinden. Toch was het vroeger nóg gezelliger. Er werd veel meer georganiseerd toen het nog geen Thuisplusflat was. Er waren dansavonden et cetera. Nadat de bewonerscommissie is gestopt was er een actieve groep vrijwilligers die nog jarenlang heel veel gezellige activiteiten heeft georganiseerd.
Helpen
“Nog altijd is er veel te doen en dat is vooral voor de mensen die weinig de deur uit komen erg prettig”, vervolgt Ria. “Als er wat te doen is, ben ik er altijd bij. Als er iets is, dan helpen we elkaar. We lopen de deur niet plat bij elkaar, maar weten dat we bij elkaar terecht kunnen. Dat geldt in ieder geval voor onze verdieping. Ik wil wel contact met medebewoners maar heb geen behoefte om bij iemand op visite te gaan.” Ria is veel weg en gaat ook naar een ander wijkcentrum om mee te doen aan de activiteiten aldaar. Ze is daarnaast lid van een wandelclub buiten het complex.
Toen Ria en haar man er kwamen wonen was er een huismeester. Ze heeft wel het gevoel dat het in de loop der jaren wat aan het afbrokkelen is, qua faciliteiten. Ze is bang dat er meer voorzieningen gaan verdwijnen. Desondanks heeft ze het naar haar zin. Ze voelt zich veilig en het onderhoud is goed. Ook vindt ze haar woning lekker licht. Ze heeft nooit spijt gehad van de verhuizing. Sommige woningen zijn te krap voor een brancard. Dat vindt ze wel opmerkelijk.
Eenzaam
Ze vermoedt dat er ook in deze flat mensen zijn die eenzaam zijn. “Die zie je niet, maar volgens mij zijn zij best eenzaam.” Ria heeft in de loop der jaren diverse ouderen geholpen. Met boodschappen enzovoort. Maar op een gegeven moment werd er te veel beslag op haar tijd gedaan. Nu houdt ze meer afstand. “Kleine boodschappen doe ik nog wel maar financiën of iemand naar het ziekenhuis brengen doe ik niet meer. Ik ben al zo vaak met mijn man naar het ziekenhuis geweest. Dat kan ik niet meer opbrengen.”
Iedere twee weken komen er studenten koken vanuit de organisatie Oma’s soep. Dat vindt ze heel erg leuk. “Ik ga overal heen, anders kom je nergens. Dat is mijn tip aan andere senioren.”
Meedoen?
ZorgSaamWonen wil deze verhalen te zijner tijd bundelen, analyseren en publiceren. Ook meedoen? Lees de oproep Thuis in Verhalen

Reactie toevoegen