Een boerderij en een woonboot, daar heeft de 73 jarige Mohamed El Wakidi nog niet gewoond.  Verder heeft hij in zijn wooncarrière kennis gemaakt met de meest uiteenlopende woningtypen. Van leemhut tot een koopappartement. ‘Ik ben opgegroeid in een dorpje in Marokko. Daar woonden we in een leemhut. Daarna zijn we naar Marrakesh gegaan waar ik mijn jeugd heb doorgebracht.’ In 1970  kwam hij naar Nederland. De vraag naar arbeidskrachten was toen groot. Hij kwam terecht in een pension in Hoensbroek in Limburg, op een terrein met veel internationale arbeidskrachten.  

Pension
Hij kreeg een woning toegewezen in een pension. Daar deelde hij voorzieningen en ruimten met andere arbeidskrachten uit met name Marokko. Hij heeft het eerste jaar in een metaalfabriek gewerkt. In 1971 is hij naar Roosendaal gegaan en heeft hij bij verschillende bedrijven gewerkt, waaronder in Breda. ‘Na een bedrijfsongeval mocht ik studeren. Een geluk bij een ongeluk. Ik heb de sociale academie gedaan. En toen ben ik in het welzijnswerk terecht gekomen. Ik heb ook jaren bij een Hogeschool gewerkt, van 1983 tot 1996 en bij een landelijk kennisinstituut, Forum.’ Hij woonde in flats en later in een eengezinswoning. ‘Ook hebben we in een soort commune gewoond. We hadden een eigen verdieping maar deelden voorzieningen. We moesten verhuizen omdat ik ander werk kreeg.’

Appartementencomplex
Op zijn zestigste is Mohamed gestopt met werken. Het bedrijf verhuisde en zijn reistijd werd erg lang.  Mohamed verveelt zich geen moment. Hij heeft altijd naast zijn baan vrijwilligerswerk gedaan. En sinds hij met pensioen is, doet hij nog meer. ‘Ik heb in veel besturen gezeten zoals bij het Nederlands Centrum Buitenlanders en bij het RIAGG.’ Nu is hij actief bij onder andere Genero in Rotterdam en zit hij bij zorgorganisatie MOB in de cliëntenraad. Inmiddels woont hij lange tijd in Rotterdam. ‘Mijn vrouw is Rotterdamse, maar ik heb haar leren kennen in Breda. Eerst hebben we daar gewoond en later zijn we hier naartoe gekomen in verband met haar werk. We wonen nu 15 jaar in dit appartementencomplex.’  

Honderd
Mohamed liep een keertje bij toeval in deze straat en vond het een prettige omgeving om te wonen.  De broer van zijn vrouw is architect en attendeerde hem op een nieuwbouwproject die in deze buurt zou komen. ‘Zo zijn we hier terecht gekomen. Het is hier ideaal. De voorzieningen zijn goed. De supermarkt is op loopafstand, net als het openbaar vervoer, de huisarts en apotheek. Er is een lift. We wilden graag een gelijkvloerse woning voor als de knieën het niet meer goed doen. We hebben wat dat betreft geanticipeerd op de toekomst. Ik kan hier honderd worden.’

Betaalbare woningen
Ze hebben goed contact met de buren. ‘Mijn vrouw heeft regelmatig contact met de buurvrouwen. Ik ben als aspirant bestuurslid bij de Vereniging van Eigenaren en heb hierdoor ook allerlei contacten.’  In het complex zijn 139 woningen. Het merendeel van de bewoners is tussen de 30 en 60 jaar oud. Er wonen niet veel ouderen. Mohamed vindt die mix van leeftijden wel fijn. ‘Ik zou niet graag met alleen leeftijdgenoten wonen. En ik zou zelf niet in een complex willen wonen met mensen die diezelfde culturele achtergrond hebben.’ Toch ziet hij dat veel ouderen met een migratieachtergrond deze behoefte wel hebben. Hij vindt het dan ook belangrijk dat er meer woonvoorzieningen komen voor deze groep. MOB heeft diverse complexen voor mensen met een migratieachtergrond. Binnenkort opent weer een nieuw complex. Daar is Mohamed blij mee. ‘Het is nodig dat er meer betaalbare woningen komen voor met name ouderen met een migratieachtergrond. Zij hebben weinig financiële middelen.‘ Hij zou het ook interessant vinden als er woonvormen komen voor alleenstaande ouderen. ‘Voor mensen die weinig familie hebben is het fijn als ze samen kunnen wonen. Een beetje zoals in een pension.’

https://mob.nu/