Kitty en Marion ontmoetten elkaar op een bijeenkomst die vanuit het landelijk project ‘De buurt als ecosysteem’ was opgezet. Thuiszorgorganisatie Amstelring is één van de deelnemende organisaties. Tijdens deze bijeenkomst bleek dat buurtbewoners behoefte hebben aan informatie over de zorg. En dat geldt ook voor de bewoners van de Akropolistoren die al vaker met elkaar van gedachten wisselden over zorg.

Spreekuur

Zo ontstond het idee om in de Akropolistoren een inloopspreekuur te organiseren. Dit ging van start als pilotproject, gefinancierd door zorgorganisatie Amstelring. Kitty zit hiervoor sinds november 2025 in ‘de Torenkamer’; een van de gemeenschappelijke ruimtes. Het uitzicht is er prachtig, zo aan het IJ. Op donderdagmiddagen houdt Kitty er een inloopspreekuur tussen 14.00 en 15.00 uur en tussen 15.00 en 17.00 uur een afsprakenspreekuur. Bewoners kunnen via de mail of app een afspraak maken. Daarnaast komt Kitty ook op huisbezoek. Zo’n 25 bewoners zijn in de afgelopen weken langs geweest in de Torenkamer. “Er zijn veel vragen over de Wmo”, zegt Kitty. ”Dat is ook ingewikkelde materie. Waar moet je aanvragen indienen? Heb ik recht op huishoudelijke hulp? Hoe zit het met een elektrische deuropener? Als het voor de hele groep is, moet je het dan individueel aanvragen?” Dat zijn de vragen die zij het meeste krijgt. 

Preventie

Daarnaast helpt Kitty met het invullen van formulieren, bijvoorbeeld voor een euthanasieverklaring. Ook geeft ze advies bij vragen die bewoners aan de huisarts of aan medisch specialisten willen stellen “Ouderen willen graag dat ik meedenk; ook na een diagnose.” En dat is nog niet alles. Kitty biedt ook een luisterend oor en pikt signalen op. Ook bezoekt ze bijeenkomsten die de Akropolistoren organiseert voor bewoners.

“Zo was ik bij een informatieavond over alarmering. Ik hoor dan wat er leeft en kan daarop inspelen. Tegelijkertijd zie ik dan ook bewoners die ik nog niet zo goed ken. Ik kijk of ik iets voor iemand kan doen, want preventie vind ik belangrijk”, benadrukt Kitty. Zo voert ze bijvoorbeeld gesprekken over mantelzorg. “Je moet immers overbelasting voorkomen.”  

Bewoonster Marion is erg blij met Kitty. “Ze is een dijk van een professional.” Kitty is wijkverpleegkundige en gespecialiseerd in preventiezorg. Ze werkt al 13 jaar op IJburg en kent de weg in de hele buurt. Ze heeft zodoende korte lijnen met professionals en vrijwilligers in de wijk. En dat is heel behulpzaam. “Ik kan snel verbindingen leggen, mensen goed doorverwijzen of in contact brengen met de juiste personen”, beaamt Kitty. Naast Marion vinden ook de andere bewoners van de Akropolistoren het fijn dat Kitty er is.

Marion en Kitty houden nauw contact over de vragen die er komen. Marion: “Als we een trend signaleren, kunnen we er een workshop of een informatiebijeenkomst over organiseren. Zoals over euthanasie of dementie.” 

Zorgkaart

Kitty en Marion merken dat bewoners behoefte hebben aan een gezondheidscheck. Daarom onderzoeken ze momenteel of en hoe ze dit aan kunnen bieden. Een ander streven is het ‘afstoffen’ van de zorgkaart. Dat is een overzicht van contactpersonen, de naam van de huisarts en het nummer van de verzekering die iedere bewoner op een duidelijke plek moet ophangen. “Als er iets gebeurt met een bewoner dan kan iemand snel de juiste hulp inschakelen”, legt Marion uit. Kitty vult aan: “Dat niet alleen. Op zo’n kaart kan ook iemands medisch verleden staan. Als iemand hartproblemen heeft of een aandoening als epilepsie, is het belangrijk om dat meteen door te geven als je de huisarts of 112 belt.”

Marion knikt. “Doordat Kitty die medische kennis heeft, kunnen wij er beter mee aan de slag.” Wat betreft onderlinge zorg benadrukt Marion dat de Akropolistoren geen verzorgingshuis is. “We zijn meer dan goede buren, maar niet elkaars hulverleners.” Kitty: “Het ligt aan de band die je hebt met je medebewoner. In principe kun je er niet van uitgaan dat medebewoners zorg gaan geven. Een steunkous aantrekken kan iedereen wel, maar een infuus verwisselen is toch andere koek. En het verschilt per situatie. Als je buren je vrienden zijn geworden, dan doe je meer.”

Muizenval

Op één etage is iemand ziek geworden en uiteindelijk in het eigen appartement overleden. De bewoners van deze etage hadden een rooster opgesteld om hulp te bieden. Kitty was onder de indruk van hoe zij het met elkaar opvingen. Ze heeft hen ondersteund en gesproken over afscheid nemen en rouw. Zo heeft ze in de korte periode dat ze er is ook al meegemaakt dat een bewoner met dementie naar een verpleeghuis moest verhuizen omdat het niet meer goed ging. Marion: “En een keertje kon Kitty te hulp schieten toen de hand van een bewoonster vast zat in een muizenval. Ze had zich behoorlijk bezeerd. Kitty kon haar hand verzorgen.”

Kitty wil graag nog zichtbaarder zijn. “De Torenkamer is mooi maar daar loop je niet zomaar langs. Deze zomer ga ik buiten voor de deur zitten. Ik wil iedereen spreken. Nu ligt het initiatief bij de bewoner, maar ik wil ook mensen kunnen uitnodigen voor een gesprek als ik zie dat ik misschien iets kan betekenen.” 

Meerwaarde

Marion zou graag doorgaan met het spreekuur. “Het kan hier omdat we honderd bewoners hebben. We krijgen weleens vragen van andere woongemeenschappen over deze vorm van zorg. Sommige zijn te klein voor een eigen spreekuur, maar misschien kan er iets gekoppeld worden? Ik zie de meerwaarde zeker. Het houdt senioren langer vitaal en zelfstandig.”

Lees meer:

• Landelijk project De buurt als ecosysteem