Toen stadsgeograaf en zelfstandig onderzoeker Erik van Marissing in Amersfoort kwam wonen, kende hij niemand. Hij miste zijn oude wijk Kanaleneiland in Utrecht. Daar was hij actief en kende hij veel mensen. In zijn nieuwe wijk Kattenbroek nog niet. Hij heeft zich aangesloten bij het Buurtbestuur. Hij hoorde vanuit die rol van buurtbewoners steeds de behoefte aan verbinding en ontmoeten. Zo kwam hij op het idee om een buurtterras in de wijk Kattenbroek te starten. Hij vroeg subsidie aan bij de gemeente om een bakfiets en wat andere benodigdheden te kunnen aanschaffen. Sinds 2020 staat hij bijna wekelijks op een andere plek in de buurt met een eigen buurtterras. In de bakfiets heeft hij koffie, thee, bekertjes, klapstoeltjes, stoepkrijt en kleurplaten voor kinderen en folders van allerhande organisaties. ‘Je moet naar de mensen toe. Aandacht geven aan de bewoner in gewone straten.’

Tijdig signaleren
Het buurtterras is laagdrempelig en toegankelijk voor iedereen. ‘Buurtbewoners die elkaar weleens zien lopen, leren elkaar bij het buurtterras beter kennen. Zo zei een buurtbewoner tegen een ander: “Ik zie je altijd lopen met je hondje, maar nu weet ik wie je bent.” Daar doe je het voor.’ Erik neemt iedere keer een paar mensen mee. Dat zijn professionals zoals een wijkagent, gebiedsmanager van de gemeente, jongerenwerker, opbouwwerker, medewerker van een gezondheidscentrum, maar ook bewoners en vrijwilligers van wijkorganisaties. Samen ontdekken ze wat er leeft en speelt in de verschillende straten, hoe mensen naar elkaar omzien, wat ze van elkaar verwachten, hoe ze iets organiseren of oplossen en waarom dat soms niet lukt. En ze leren elkaar ook (beter) kennen. Hij heeft inmiddels een pool van 50 mensen, zowel (actieve) bewoners als professionals die mee willen. ‘Zo dragen we bij aan preventie en kunnen we tijdig signaleren. Tegelijkertijd zorgen we voor activering en verbinding van bewoners en professionals uit de wijk.’

Bakkie Kroost
Vandaag is Sandra van der Werf, coördinator van inloophuis De Ontmoeting mee. ‘Kom je een bakkie doen’, roept ze tegen een oudere heer. ‘Voor koffie stop ik altijd’, zegt hij. Nadat hij zijn fiets geparkeerd heeft neemt hij plaats op een klapstoeltje naast een jonge moeder met haar zoontje. ‘Zo werkt het’, vertelt Sandra. ‘Je nodigt mensen uit aan te schuiven. Dan maak je een praatje. Soms nodig ik hen uit om eens naar De Ontmoeting te komen. Ik organiseer daar op woensdagochtenden ‘Bakkie Kroost’ voor (groot)ouders en op vrijdag is er ‘Koffie plus’ voor ouderen. Er zijn diverse activiteiten, zoals een gespreksgroep en yoga, maar ook een juridisch spreekuur en diverse themavonden.’ Ze gelooft in het opbouwen van een relatie met mensen om te kunnen aansluiten op de behoefte en het verlangen. ‘Mensen vertellen niet meteen hun echte verhaal. Als je een vertrouwensband hebt opgebouwd krijg je het verhaal achter het verhaal.’

Prikbord
Buurtbewoners vinden het fijn om hun hart te kunnen luchten, bijvoorbeeld als ze overlast ervaren of zich verloren voelen. Erik heeft een prikbord mee waarop mensen briefjes kunnen plakken. Onder het kopje ‘wall of shame’ kunnen ze klachten kwijt en onder het kopje ‘wall of fame’ kunnen ze vertellen waar ze trots op zijn in de buurt. ‘Ik wil hier nooit meer weg’, hangt onder het laatste kopje. ‘Ja, de mevrouw die dat opschreef is erg blij om hier te wonen. Dat is ook leuk om te horen’, zegt Erik. Toch zijn er ook bewoners met wensen. ‘Zo hoor ik vaak dat bewoners last hebben van mensen die te hard rijden.’ Erik fungeert niet als doorgeefluik, maar als de wijkprofessional mee is kan die signalen opvangen en actie ondernemen. ‘Dat gebeurt ook.’ Erik heeft flyers mee over buurtbemiddeling en andere zaken die hij gericht meegeeft. ‘Zo informeer ik mensen over mogelijkheden.’

Een zetje
Erik hoopt dat dit initiatief op een gegeven moment voortgezet wordt door bewoners en professionals samen. Sandra wil dit graag voortzetten. ‘Het is een mooie tussenstap voor het inloophuis. Er zijn weinig ontmoetingsplekken in de buurt. Het is belangrijk om op verschillende manieren verbindingen te maken. Zo ontmoette ik verschillende buurtbewoners met MS. Die probeer ik dan met elkaar in contact te brengen. ‘Je geeft mensen een zetje, verder moeten ze het zelf doen’, vult Erik aan. ‘Ik hoop dat deze kar echt van de wijk wordt. Met praten op straat kun je het verschil maken.’

https://kattenbroeksamen.nl/project/6880/buurtterras-kattenbroek

https://www.inloophuisdeontmoeting.nl/