Wij beginnen onze Zorg voor de Buurtvisites regelmatig bij een verpleeg- of verzorgingshuis dat eerder is bezocht door een Zorgvisite. Deze, 200 zorgvisites, zijn vanaf 2011 gehouden. We zijn benieuwd hoe zo’n locatie en vooral de directe omgeving, er zoveel jaar later uitziet. De verbondenheid en openheid van een huis met de buurt was toen, en nu met de Zorg voor de Buurtvisites, voor ons altijd een belangrijk onderwerp. Daar hebben we ook een apart project voor uitgevoerd, zorgschouwen. Vanuit de ervaringen met de Zorgvisites hebben we voor Waardigheid en Trots een paar jaar columns geschreven onder de titel THe-blikken die in het zogenoemde THe-blad zijn gepubliceerd ter gelegenheid van de 200ste zorgvisite.
Zorgvisite revisited in Noord-Limburg: Heythuysen en Panningen
Eerlijk gezegd hebben we na onze bijna 30 Zorg voor de Buurtvisites, die we meestal starten vanuit een woonzorgcentrum waaraan we eerder een Zorgvisite aflegden en nu publiceren op de website van ZorgSaamWonen, de indruk dat die verbondenheid en openheid met de buurt niet altijd is vergroot de afgelopen jaren.
Dit hebben we niet wetenschappelijk onderzocht, maar onze indruk is dat de gepleegde (nieuwbouw- en vernieuwbouw-)investeringen, in weerwil van het gewenste beleid, het primaat geven aan de (para)medische- en zorgfuncties. Dus toen we onlangs in Noord-Limburg waren voor een Zorg voor de Buurtvisite aan Venlo, die we later zullen publiceren, konden we het niet laten om ook nog eens bij twee - eerder met een Zorgvisite vereerde - huizen te gaan kijken, namelijk in Heythuysen en in Panningen.
Beek en Bos in Heythuysen

Blijkens de waardering met vier-en-een-half theekopje van vijf voor de Zorgvisite in november 2011 aan zorgcentrum Beek & Bos, waren de Dames THe toentertijd erg gecharmeerd. Deze stand-alone organisatie was eerst een traditioneel jaren 70 - 80 verzorgingshuis dat later ook verpleeghuiszorg en dagverzorging in het aanbod kreeg. Met name de Limburgse gastvrijheid en de keuken werden geroemd. Verder deed de omgeving heel vriendelijk aan zonder auto’s in het zicht en een prachtige tuin, met wat kleinvee.
De pluim die gegeven werd hield ook verband met het feit dat de dames THe zagen dat je ook in een, op het eerste gezicht traditioneel, en naar de maatstaven gedateerd verzorgingshuis, het Thuis Voelen kunt realiseren. Zie het als een verouderde, kleine woning in een gezellige buurt of als je vertrouwde dorp. Het hoeft niet allemaal nieuw en groot te zijn, als de basis van ‘je er thuis voelen’ er maar is.
We herhalen nog maar eens de vijf Thuis Voelen maatstaven van de Dames THe;
- Een frisse neus kunnen halen en naar buiten kunnen
- Bewegingsvrijheid (gevoel)
- Lekker eten en drinken (inclusief het bereiden en opruimen)
- Een prettige daginvulling en ontmoeting mogelijk maken; gastvrijheid, hobby's etc en openheid naar buurt en naasten
- Informatie en communicatie op de bewoner gericht en in gewone mensentaal.
Als we nu bij Beek & Bos arriveren zien we dat er volop wordt verbouwd.


Verbouwing Beek & Bos

Een goede zaak dat deze verbouwing vernieuwing mogelijk maakt. Het zal het (woon)comfort zeker ten goede komen. Zoals we op de website kunnen zien ondergaat het gebouw een metamorfose en komt er een moderne opwaardering en uitstraling. Dat wordt gewaardeerd en het is goed te zien dat ook een kleine zorgorganisatie in de wereld van de zorgconcerns gewoon mee kan doen. We zien verder op de site dat het restaurant nog steeds niet alleen voor bewoners en familie, maar ook voor buurtbewoners open is. Nóg een pluspunt.
We begrijpen dat de verbouwing nog in volle gang is en het eindresultaat nog niet zichtbaar. Toch zagen we een paar dingetjes die onze wenkbrauwen een beetje deden fronsen.


Wenkbrauwen een beetje fronsen bij de hoofdingang
De hoofdingang is nu alleen bereikbaar via een grote parkeerplaats vol auto’s en ook de grote fietsenstalling staat prominent aan de toegangsroute. Van de tuin is niet veel over en het kleinvee is verdwenen (wat natuurlijk tijdelijk kan zijn). De nieuwe ontmoetingsruimten zijn al gerealiseerd en zien er keurig uit. Alleen de ingangen zijn nadrukkelijk afgewend van de openbare weg en naar binnen gericht op de eigen hoofdingang. Niet zo uitnodigend voor de mensen van buiten, al begrijpen we ook wel dat Beek & Bos in de kleine gemeenschap al zo’n begrip is dat deze fysieke drempel wellicht makkelijk kan worden geslecht.
En wie weet, moeten de borden om mensen te verleiden naar binnen te gaan, nog geplaatst worden. Evenwel vinden wij dat de zichtlocatie aan de rotonde, die min of meer de toegangspoort is tot Heythuysen, beter benut kan worden, en daarmee ook de voorzieningen en draagvlak voor Heythuysen. Het is alweer lang geleden dat de dames THe het voorbeeld zagen waarbij het restaurant van een woonzorgcentrum ook als bedrijfsrestaurant van het aangelegen gemeentehuis functioneerde. We zien hier dat het best kolossale, afstandelijk ogende gemeentehuis van de gemeente Leudal, waaronder Heythuysen als grootste dorpskern valt, op nog geen 100 meter afstand ligt…
Als we richting het centrum lopen, komen we ook langs de achterkant van Beek & Bos. Laten we zeggen dat de aanblik daar - en zeker voor de overburen - ons doet hopen dat de verbouwing ook dit deel van het pand zal meenemen.

De achterkant van Beek & Bos
Het centrum van Heythuysen kent een rijk aanbod van winkels en horeca - mede door de nabijheid van het toeristische Leudal - wat het er goed toeven maakt. Toch, wat leuke wegwijzerborden met ommetjes vanuit Beek & Bos en de mededeling dat wandelaars er welkom zijn voor een kopje koffie, kan Heythuysen ons inziens wel gebruiken.
Al met al, kijk nog eens goed naar het entree-gedeelte en de connectie naar het zijn van een zichtlocatie bij de rotonde, zoek connectie met het gemeentehuis, creëer wandel- en doe-ommetjes en vergeet de achterkant niet. Desalniettemin, we hebben het gevoel dat Beek & Bos nog steeds op de goede weg is.
Van De Wietel naar de Piushof in Panningen

De Piushof in plaats van De Wietel
Het verzorgings/verpleeghuis De Wietel dat de Dames THe in Panningen met een Zorgvisite bezochten, is gesloopt. Daarvoor is de Piushof in de plaats gekomen. De Wietel werd in november 2012 door de dames THe met drie-en-een-half THe-kopje gewaardeerd. Het gebouw was destijds verouderd en rommelig. De sfeer en eigen keuken werden wel geroemd, alsmede de informatie van de Zorggroep over de rol van de mantelzorgers.
De Zorggroep was in de tijd van de Zorgvisite al druk doende met de plannen voor de verbouwing - die dus vrijwel nieuwbouw betekenden. Er waren maquettes te zien die volgens de Dames The maar moeilijk te interpreteren vielen. Nu kunnen we het resultaat in de praktijk zien.

Piushof: van verpleeghuis naar zelfstandig wonen
Het is goed te bedenken dat de Piushof niet een verpleeghuis meer is, maar een vorm van zelfstandig wonen, met zorg als dat nodig is. Zie hiervoor ook de website. Wat ons direct opvalt is hekwerk. Niet alleen om de Piushof heen, maar ook om het aangrenzende onderwijsterrein. Dit doet allemaal niet vriendelijk aan.


Hekwerk doet onvriendelijk aan
Het geeft iets geslotens en gevangenis-achtig. Het nodigt niet uit tot ontmoeting. Pal tegenover de Piushof zien we dat het ook anders kan bij wat deels seniorenwoningen zijn.

Deels seniorenwoningen zonder hekwerk
Dit oogt toch een stuk vriendelijker en nodigt uit tot elkaar ontmoeten, een praatje maken, oogcontact hebben.
Als positief punt zien we bij de Piushof dat er wordt verwezen naar het ‘dag-en doecentrum’ in plaats van de stigmatiserende ‘dagbehandeling’. Maar het bord kan echt wel creatiever, kleurrijker en gastvrijer. Een uitdaging voor een gezamenlijke ‘doe’-activiteit’, waar je nadien ook altijd van kunt zeggen ‘kijk dat hebben wij met elkaar gemaakt’.
Informatief bord dat wel wat creatiever kan
En neem dan ook gelijk het bordje boven de ingang mee, want daar prijkt nog steeds Dagbehandeling boven!

Dagbehandeling in plaats van het vriendelijker Dag- en doecentrum
Helaas, het levendige restaurant van De Wietel uit de tijd van de Dames THe bestaat niet meer. Bewoners, familie en andere bezoekers worden verwezen naar het centrum van Panningen. Wij vonden dat centrum nog best een eindje weg, zeker voor ouderen. En de weg ernaartoe is ook niet aantrekkelijk gemaakt met een leuke bewegwijzering. Ongetwijfeld is de huisvesting voor de ouderen in de Piushof verbeterd ten opzichte van De Wietel. Nu verdienen de samenhang en verbondenheid met de omgeving, de buurt, de aandacht.
Visite afgelegd op 12 november 2025
Hetti Willemse hettiwillemse@publicarea.nl
Ad van Elzakker advanelzakker@publicarea.nl
Copyright: Stichting Thuis Voelen. Stichting Thuis Voelen werkt samen met Leyden Academy en ZorgSaam Wonen

Reactie toevoegen