Als pionier begon Maud Brugman, seniorenmakelaar bij woningcorporatie Vidomes, acht jaar geleden met het voorlichten van ouderen over wonen. Inmiddels werken meer corporaties met een seniorenmakelaar. “Ik ben begonnen als servicemedewerker bij Vidomes, daarna heb ik twee jaar de vrije sectorhuur gedaan. En in 2011 startte ik als seniorenmakelaar”, vertelt Brugman.

De seniorenmakelaar helpt ouderen met het zoeken en vinden van een geschikte nieuwe woning. Het is de bedoeling om hiermee doorstroming te bevorderen. Vidomes heeft ooit via een enquête bij ouderen - die in grote woningen woonden - achterhaald hoe groot de verhuisbereidheid was. En of men behoefte had aan een vrijblijvend gesprek. En die bereidheid was er en zo is de bal gaan rollen. “Ik heb senioren nooit actief benadert, ze kwamen altijd naar mij toe. Er is ook veel aandacht voor geweest.  En ik moet zeggen: de verhuisbereidheid is best groot, ondanks dat je overal hoort en leest dat ouderen honkvast zijn.”

Nieuwe seniorenmakelaars
Volgens Brugman zijn ouderen niet goed geïnformeerd en is de drempel hoog om te verhuizen. Ze merkt dat ouderen het fijn om vinden één contactpersoon te hebben. Uit de evaluatie van een paar jaar geleden bleek dat ouderen het persoonlijke contact en het bieden van maatwerk erg waarderen. Natuurlijk is Brugman afhankelijk van het aanbod van andere woningen. In de ene gemeente zijn er meer woningen die geschikt zijn voor ouderen dan in de andere gemeente.  In Zoetermeer hebben we best veel seniorenwoningen maar in andere gemeenten minder. Daar blijft de doorstroming achter.”  

Sinds kort zijn er twee nieuwe seniorenmakelaars gestart die werkzaam zijn in Delft en Zoetermeer. Zij werken niet alleen in opdracht van Vidomes, maar ook voor drie andere woningcorporaties uit de regio: Woonbron, De Goede Woning en Vestia. Brugman gaat met hen samenwerken.

Tekort aan moderne complexen
Het aanbod van seniorenwoningen is over het algemeen nog te beperkt. Brugman ziet dat er op dit moment veel behoefte is aan moderne complexen waar faciliteiten geboden worden. Daar is een tekort aan. Niet zozeer aan de ouderwetse verzorgingshuizen maar aan zogenaamde ‘seniorenwoningen plus’. Dit zijn woningen met meer voorzieningen.

Complexen de dichtbij een winkelcentrum liggen zijn geliefd. Brugman hoopt dat het aanbod uitgebreider wordt. Zij merkt dat gemeenten en corporaties hier wel meer mee bezig zijn. “Misschien kunnen gemeenten soepeler omgaan met regels. Zo vertelde laatst een oudere vrouw dat ze haar scootmobiel niet voor de deur kon parkeren. Wel via het achterpad, maar dan moest de deur naar het achterpad verbreed worden. Maar hieraan werkte de gemeente niet mee. Zonde en een kans gemist.”

Eerder nadenken
Brugman is blij met de voorzichtige trend dat ouderen zelf vaker nadenken over het ouder worden en welke consequenties dit heeft voor het wonen. Dat moedigt ze ook aan. “Mensen wachten toch vaak te lang om een ‘verhuisstap’ te zetten. Sommige mensen hebben geen keuze meer. Zij worden gedwongen te verhuizen naar een aanleunwoning of seniorenwoning met bijvoorbeeld een restaurant. Onlangs vond ik een woning voor een man van 92 jaar die in een vrije sector woning woonde. Hij was niet meer in staat om zelf te koken en is nu erg blij dat we hem een 2-kamer woning aanboden in een complex waar een restaurant aanwezig is. Ouderen zijn dus best bereid om naar een kleinere woning te verhuizen en concessies te doen. Vooral  als hun partner overlijdt of als er gezondheidsproblemen ontstaan.”

Om mensen eerder over hun toekomst na te laten denken, moet je ze informeren dat een nieuwe woning niet snel gevonden is, vindt Brugman. “Ik ben er van overtuigd dat als een seniorenwoning goed voelt, de stap kleiner is om er naartoe te verhuizen. Dat kom ik veel tegen.” 

De seniorenmakelaars brengen mensen op ideeën, denken met ze mee en attenderen ouderen op wooncomplexen waar ze zelf nog niet aan gedacht hebben. Maud: “Ik zeg dan: dit complex staat niet op uw lijstje, maar ga er eens kijken. Vaak zijn ze dan aangenaam verrast.”

Dichtbij voorzieningen
Ouderen willen graag wonen dichtbij diverse voorzieningen en die goed bereikbaar zijn met bijvoorbeeld een scootmobiel. Vanuit een eengezinswoning willen ouderen veelal verhuizen naar een ruime, levensloopbestendige woning met balkon. Ze willen daarna niet nog een keer verhuizen.

Ouderen in de leeftijdscategorie 55 - 70 jaar oriënteren zich lang op een andere woning en wijk.  “Voor deze groep ouderen zoek ik langer omdat ze kritischer zijn. Ze hebben de tijd.”

Rompslomp
Maud merkt dat ouderen sneller in beweging komen als hun omgeving verandert. Als de buurvrouw bijvoorbeeld verhuist of overlijdt, dan wordt de drempel om te verhuizen voor henzelf ook lager. Mensen zien vaak op tegen een verhuizing. Ouderen zijn ook bang voor het onbekende, voor de rompslomp die een verhuizing met zich meebrengt en dat ze herinneringen achter zich moeten laten.

Soms gaat de huur bij de verhuizing omhoog, maar ook vaak omlaag. Maud heeft de ruimte om met maatwerk te zorgen dat de nieuwe huur altijd passend is. Soms verlaagt ze de huur van bijvoorbeeld 700 naar 600 euro, omdat het inkomen te laag is. En soms doet ze het omgekeerde, als het inkomen te hoog is. Het op maat kunnen arrangeren is soms essentieel om de match te kunnen maken.

Meerwaarde aantonen
Voor de toekomst heeft Brugman diverse plannen. Zij ziet dat het aantal ouderen met een migratieachtergrond toeneemt. Zij vindt het lastig om deze groep te bereiken. “Familie speelt bij deze groepen ouderen vaak een grote rol. Die moet je er dus bij betrekken. Ik merk dat ouderen met een migratieachtergrond een ander woonbeeld hebben. Ik wil op korte termijn graag samenwerken met migrantenorganisaties, zeker nu deze groep groeit.” Ook werkt Brugman nauw samen met zorgorganisaties. “De samenwerking in het kader van de wmo gaat steeds beter. Ons werk bespaart geld. We willen daarom in kaart brengen wat de meerwaarde is van seniorenmakelaars.”