Janny woont al zes jaar in De Bloemendal en is uiterst tevreden. Ze heeft de hele transformatie meegemaakt: van een oud verzorgingshuis uit de jaren zeventig naar een modern woonzorgcentrum vol leven. Vanuit de gezamenlijke tuin wijst ze haar woning aan. Via de kapper, pedicure, manicure en uitgiftepunt van de bibliotheek neemt ze ons mee naar de ontmoetingsruimte. Deze ruimte zit vol met studenten, senioren die aan het biljarten zijn, maar ook met bewoners die gezellig kletsen. “Het is hier reuzegezellig.”

Mix aan bewoners

In De Bloemendal wonen mensen met een beperking, ouderen, mensen met dementie en zelfs twee studenten. De studenten helpen met klusjes in ruil voor huurkorting. “De mix aan bewoners vind ik fijn”, zegt Janny. “Je moet dat ouwe spul niet bij mekaar zetten, dat is doodsaai. Geef mij maar reuring”. Ze vertelt trots over het protest dat ze met andere bewoners voerde voor een energieteruggave. “We hebben de boel bezet en met succes het geld ontvangen.”

Janny laat ons de leslokalen zien: twee lokalen die beschikbaar zijn voor leerlingen van de praktijkschool, die meer doen dan alleen lessen volgen. Ze helpen ook met het ophalen van oud papier en glas. “Er is zoveel vraag dat ook cliënten van de gehandicaptenorganisatie meehelpen.”

Het bijenkorfmodel

Nadat Janny ons vol enthousiasme heeft rondgeleid, geeft Peter Bisschop van On(t)roerend Goed ons meer inzicht in het achterliggende concept. Hij legt uit hoe de transformatie is gestart en wat de stichting ‘De Buurtbrouwerij’ hier in de plint doet. Peter en collega Sabine Megens hebben samen met Woonzorg Nederland nagedacht over de wensen van de bewoners en organisaties. “We hebben een bijenkorfmodel opgezet: sterke merken onder één gezamenlijke paraplu”, vertelt Peter. “De woningen zijn compact, betaalbaar en flexibel, zodat ze altijd aangepast kunnen worden voor andere doelgroepen.” Het invullen van de plint met verschillende organisaties die ze ‘huisgenoten’ noemen, was volgens Peter best spannend. Het vraagt om betrokken, enthousiaste mensen die erin geloven. De voorzieningen zijn er in eerste instantie voor de bewoners maar ook voor buurtbewoners. We willen reuring in de plint en rust op de afdelingen.”

Blij, bruisend en betekenisvol

Peter en Sabine runnen samen met Kim Snijders De Buurtbrouwerij. “Onze kernwaarden zijn: blij, bruisend en betekenisvol,” vertelt Kim. De Buurtbrouwerij zorgt voor activiteiten, ontmoetingsruimten, gastvrouwen en -heren, en de verhuur van vergaderzalen. “We organiseren filmavonden, bloemschikken, bingo en muziek. De pakketbezorgers zijn ook blij met de gastvrouwen. Nu kunnen ze altijd hun pakketjes kwijt”, lacht Kim.

De inkomsten komen uit de horeca en de verhuur van vergaderzalen. “De huisgenoten, de organisaties in de plint die hier ruimten huren, nemen diensten af zoals schoonmaak- en koffiearrangementen. Dat levert inkomsten op voor de stichting, maar de marges zijn klein. Het is geven en nemen om de kosten laag te houden.” Peter benadrukt dat het goed is om verschillende bronnen van inkomsten te hebben. “Dat maakt je model minder kwetsbaar.” Hij geeft nog een tip mee: betrek de gemeente tijdig bij zo’n transformatieproces. “Wij hadden dat achteraf gezien nog eerder moeten doen.”

Gouden ingrediënt

Peter, Sabine en Kim zijn blij met de steun van Woonzorg Nederland. “Zonder hun steun had dit niet gekund. De eerste jaren betalen we geen huur voor de ontmoetingsruimte, maar we doen wel de exploitatie.” De corporatie heeft de meubels en keuken gefinancierd. “We draaien nu quitte dankzij de vele vrijwilligers”, aldus Peter.

Hij benadrukt het belang van lokale binding. “Kim heeft een groot netwerk hier. Dat scheelt enorm. Lokale binding is essentieel.” Een ander leerpunt is het maken van duidelijke afspraken over financiële bijdragen in huurovereenkomsten. “Dat moet je vooraf goed regelen. Wij moesten het achteraf repareren.”

Ze hebben gemerkt dat het begeleiden van leerlingen soms meer tijd kost dan verwacht. “Het begeleiden wordt soms onderschat, maar het is prachtig om te zien hoe ze zich ontwikkelen en enthousiast raken”, vertelt Kim. “De bewoners waarderen hun inzet ook enorm.”

Voor iedereen

“Je moet continu zorgen dat mensen respect hebben voor elkaar. Soms is daar een professional voor nodig”, zegt Kim. “Als een oudere één balletje meer in zijn of haar soep heeft, kunnen anderen al boos worden”, grapt ze. Een uitdaging is het bereiken van meer bewoners en buurtbewoners. “We zijn er voor iedereen, maar niet iedereen komt”, aldus Kim. Positiviteit uitstralen en zichtbaar zijn helpt daarbij.

Kim zou graag een sociaal beheerder voor twee dagen in de week erbij hebben. “We zijn bezig om subsidie aan te vragen bij het Oranje Fonds.” Twee vrijwilligers brengen ondertussen hapjes en drankjes, en Kim vraagt om een groot applaus. “Zonder vrijwilligers, waarvan het merendeel in De Bloemendal woont, krijg je het niet voor elkaar. Samen vormen we een community.”

Janny loopt intussen nog altijd rond met groepjes studenten achter zich aan. Het is het laatste groepje. Daarna kan ze met ons het glas heffen op een interessante middag!

Meer lezen? Kijk op buurtbrouwerij.nl of lees het artikel 'De Bloemendal: Gelaagd, sociaal en maatschappelijk'.