Jan (68)  en Diny (68) van der Kamp zijn heel tevreden met hun woning in het Hof van Hardenberg. Dit Knarrenhofje met 15 koopwoningen is vorig jaar geopend en is het derde Knarrenhof van het land. De woningen zijn gebouwd rond een centrale binnentuin. ‘Het is plezierig wonen, we zijn dik tevreden’, benadrukt Jan. ‘We wonen met gelijkgestemden. Iedereen is tussen de 60 en 80 jaar. Je trekt plezierig met elkaar op.’ Het traplopen ging niet meer zo fijn. Dus toen Jan en Diny hoorden van het Knarrenhof, waren ze direct enthousiast. Jan werkte toen nog bij de gemeente als bode en gastheer. Hij ving in 2013 tijdens een vergedering op dat er plannen waren om een school af te breken en de ruimte te benutten voor een hofje voor ouderen.  ‘We woonden tegenover die school en vonden het een ideale plek. In onze vertrouwde buurt, dichtbij voorzieningen zoals de winkels en het station. Eigenlijk waren we nog niet aan verhuizen toe, maar morgen is eigenlijk vandaag voor ons. Het project heeft een tijd in de ijskast gestaan, maar in 2017 kwam er schot in. We hoorden van de plannen voor een Knarrenhof en hebben aan initiatiefnemer Peter Prak gevraagd wanneer we ons konden inschrijven. We hebben in de zomer van 2020 als eersten de sleutel gekregen.’ Diny was werkzaam in de ouderenzorg en Jan heeft 43 jaar als bode gewerkt, dus het concept waar bewoners omzien naar elkaar sprak hen wel aan. ‘Het proces duurde wel lang, want de school moest eerst afgebroken worden. Er bleek ook nog een steenmarter te zitten en dan moet je zorgvuldig te werk gaan. Maar toen er eenmaal gebouwd werd, ging het razendsnel. In vier maanden tijd is het hof gebouwd. In augustus 2020 zijn we verhuisd. ’ Jan is al die tijd kartrekker en ambassadeur voor het Hardenbergse project geweest.

Kleinschalig en overzichtelijk
Het hofje in Hardenberg is kleinschalig in vergelijking tot de andere Knarrenhofjes in ons land. ‘Dat kleinschalige en overzichtelijke vinden wij juist fijn’, vertelt Jan. ‘De onderlinge band is daardoor hecht.’ Jan geeft een voorbeeld: ‘Twee weken geleden is een bewoonster aan een hartstilstand overleden. We vangen haar man nu met elkaar op. We hebben oog voor elkaar. Je hoeft niet elkaars billen te wassen, want daar zijn andere instanties voor. Maar boodschappen doen, elkaar even door moeilijke periodes helpen.’ Het wonen in het hofje is een verademing voor Jan en Diny. Voordat zij naar het hofje verhuisden, hebben ze tijdelijk in een appartementencomplex gewoond.  Jan: ‘Het Knarrenhof was nog niet klaar. We hebben toen twee jaar in een appartementencomplex gewoond. Dat viel tegen. We spraken daar niemand. We hebben wel heel wat postpakketjes aangenomen, want de meeste bewoners waren niet thuis omdat zij aan het werk waren. Hier in het hofje maak je geregeld een praatje. Als je hier alleen komt te staan, word je echt niet eenzaam.’

Kniepertjes bakken
De meeste bewoners komen uit Hardenberg of de nabije omgeving, maar er is ook een echtpaar uit Amsterdam en Leiderdorp. ‘Er is rust en ruimte maar ook gezelligheid. We hebben een gemeenschappelijke ruimte, ‘het Hofhuys’. Die is nog niet helemaal klaar, want ieder is nog bezig met de eigen woning. De ruimte is geschikt voor 30 personen. Op dit moment kunnen we het toch niet gebruiken in verband met corona.’ De bewoners zijn actief in verschillende commissies: de tuincommissie, de Hofhuyscommissie, de activiteitencommissie. De bewoners hebben plannen om te gaan fietsen en samen muziek te maken. ‘Met de kerst willen we kniepertjes gaan bakken, ’zegt Jan. Ook over de woning zelf zijn Jan en Diny te spreken. ‘We zijn blij met een extra ruimte boven. De kleinkinderen kunnen logeren. Er is volop licht. Ik mag nogal graag knutselen en muziek maken. Dat kan daar prima.’ Iedere woning is levensloopbestendig en energiezuinig. Zo heeft iedere woning een eigen warmtepomp. ‘Die werkt uitstekend. In de zomer is het lekker koel en in de winter is het comfortabel’.

Vlaggenmast
Jan is ook blij met de binnentuin. Daar prijkt een vlaggenmast. ‘De school had een mooie vlaggenmast. Ik heb gevraagd of we de vlaggenmast mochten houden. Dat is besproken met de gemeente en we kregen toestemming. Toen de woningen klaar waren, is de vlaggenmast teruggezet. De mast staat nu in de binnentuin en we gebruiken die bij bijzondere gebeurtenissen. Toen de buurvrouw overleed, hebben we de vlag halfstok gehangen.’ Als dit Knarrenhofje niet voorbij was gekomen, waren Jan en Diny waarschijnlijk niet verhuisd. ‘We hebben jaren mijn schoonmoeder in huis gehad. We hebben veel mantelzorg verricht en de woning was redelijk ingesteld op zorg.’ Het trappenlopen zou wel een probleem gaan worden. Ze hebben niet echt afscheid van hun oude huis hoeven nemen: hun dochter en schoonzoon en kleinkinderen wonen nu in het huis. Er is zoveel vraag naar dit soort woningen, dat er in Hardenberg misschien wel een tweede Knarrenhof komt.

https://knarrenhof.nl/