Gerrit en Wilma Vogels, beide zestigers, waren de eerste bewoners op Maksent in Nistelrode: op 4 januari 2020 kwamen ze hier te wonen. Ze woonden al veertig jaar in Nistelrode toen dit woonproject op hun pad kwam. ‘Onze vrienden vertelden dat ze gingen verhuizen. Zij vertelden over Maksent. We waren zelf wel al een beetje aan het nadenken over de toekomst. Dit project sloot precies aan bij wat we zochten.’ Het toeval wil dat deze vrienden veertig jaar geleden ook al tegenover Gerrit en Wilma woonden. Nu zijn ze ook buren, al zitten er wat huizen tussen.  

Voorbereid
Maksent is een kleinschalig woonproject met acht levensloopbestendige huurwoningen. Ze wilden graag een gelijkvloerse woning, anticiperend op de toekomst. Ook wilden ze het verhuizen niet te lang uitstellen. ‘Nu zijn we nog fit en kunnen we een verhuizing prima aan. Als je te lang wacht, wordt het lastiger. We zijn verhuisd om op de toekomst voorbereid te zijn’, vertelt Wilma. ‘We zijn goede buren van elkaar. We zetten elkaars vuilnisbakken buiten en verlenen hand- en spandiensten daar waar het nodig is. Dat soort dingen deden we ook al in onze oude straat.’

Robotgrasmaaier
Gerrit gaat bijna met pensioen en verheugt zich op meer tijd voor wandelen, fietsen en leuke dingen doen. ‘We spelen regelmatig jeu de boules hier. Dat is gezellig.’ Ze vielen voor de rust, ruimte en vrijheid. ‘We hoeven niets.’ Maks, de robotgrasmaaier, vernoemd naar Max Verstappen en met een knipoog naar de naam van de locatie, doet het gras. Gerrit en Wilma zorgen voor de geiten. ‘Je hoeft niets te doen maar het mag wel. Dat is prettig.’

Geen spijt
Ze hebben geen minuut spijt van de stap. ‘Ik hoef niet meer met vakantie’, zegt Wilma. Gisteren hebben ze de verjaardag van Gerrit in de gemeenschappelijke ruimte gevierd. Die ruimte staat vaak leeg omdat mensen zelf een grote ruimte hebben. Als iemand zorg nodig heeft dan kan in die ruimte ook een mantelzorger logeren. Er staat een bed, er is een badkamer en huiskamer. Het is een volwaardige woning. ‘Hier kunnen we rustig oud worden.’, concludeert Gerrit.