Een kleurrijke, wereldse mix in Brabant, die is te vinden in het Wereldhuis in Boxtel. Het huis biedt sinds 2017 onderdak aan bewoners van de locaties Şefkat (voor ouderen van Turkse en Marokkaanse komaf), Nieuw Beekvliet (ouderen uit voormalige, overzeese gebieden) en Molenweide (zusters en paters van verschillende congregaties). Zij wonen samen in het Wereldhuis. Iedere groep heeft een eigen inrichting die past bij de culturele achtergrond en leefstijl.



 

Het Wereldhuis heeft 124 appartementen, verdeeld over vijf woonlagen. De grootte van de appartementen varieert van 23 tot 46 m2. Er zijn 60 verpleeghuisplaatsen voor mensen met dementie en 20 plaatsen voor mensen die vanwege lichamelijke beperkingen zijn aangewezen op intensieve zorg. Daarnaast biedt zorggroep Elde Maasduinen verzorgd wonen aan: er zijn 44 woon-zorgappartementen voor mensen die graag beschermd wonen, maar nog grotendeels zelfstandig zijn. Ook is er dagopvang voor de Indische groep en voor de niet-westerse migranten.

Tai chi
‘We zijn volwassen geworden’, zegt Jan Kees Metz, directeur van het Wereldhuis. ‘Het concept is geslaagd. Dat kunnen we na drie jaar concluderen. In het begin hadden we moeite om de afdeling, met name voor ouderen met een moslimachtergrond te vullen. Nu hebben we een wachtlijst. We merken dat de ouderen met een migratieachtergrond ons steeds beter weten te vinden.’



 

Jan Kees heeft geleerd dat personeel een belangrijke schakel is en blijft. We hebben een hecht team.  Het is belangrijk dat de medewerkers empathisch zijn, nieuwsgierig zijn en open staan.’ Ook heeft hij ervaren dat het belangrijk is om te investeren in het bevorderen van de cohesie tussen de verschillende groepen. De bewoners doen steeds meer samen. In het begin vierden ze vooral de verschillende feestdagen, zoals Suikerfeest, Lichtjesfeest en Kerstmis samen. Inmiddels worden ook steeds meer welzijnsactiviteiten door alle groepen samen gedaan, zoals tai chi les. ‘Die kruisbestuiving is echt op gang gekomen. Dat kost tijd en energie maar levert zoveel moois op.’

Flexibele badkamer
Het huis stamt uit de jaren zeventig en in die tijd hadden de huizen veel extra ruimten. Deze ruimten komen goed van pas in het wereldhuis. Zij fungeren als tuinkamer, gebedsruimte, vergaderruimte of relaxplek. De geuren, kleuren, muziek en inrichting passen helemaal bij de cultuur en stijl van de verschillende groepen. Op de gangen van de verschillende afdelingen prijken paspoppen met kleding afkomstig uit de desbetreffende cultuur. Jan Kees: ‘We streven ernaar een inclusief huis te worden. Eenheid in verscheidenheid is ons motto.’



 

Tegenslag
Een tegenslag was de uitbraak van het coronavirus. ‘We zijn flink geraakt door corona. Dat heeft een enorme impact op ons gehad.’ Met name de Indische groep is getroffen. ‘Die groep heeft al te maken met krimp en is nu nog kleiner geworden. Daar zijn we erg verdrietig om.’ Ook het aantal religieuzen neem af. Toch maakt Jan Kees zich geen grote zorgen. ‘We staan open voor iedere cultuur, iedereen is welkom bij ons.’ Hij merkt dat de bewoners openstaan voor elkaar. Er is weleens wat onbegrip, maar de verwondering overheerst. ‘Toen de eerste Turkse bewoners kwamen, hebben de religieuzen hen in het Turks welkom geheten. Zij hadden speciaal Turkse lessen gevolgd. Dat is tekenend voor hoe de bewoners hier met elkaar omgaan. Dat zingt rond en dat trekt nieuwe bewoners.’

Anita op bezoek
Jan Kees raadt andere zorgorganisaties aan om zich goed voor te bereiden als ze met zo’n initiatief starten. ‘Het is van belang om de meerwaarde te tonen aan ouderen en familieleden. Veel ouderen met een migratieachtergrond en hun familie zijn toch wat huiverig voor zorginstellingen. Onbekendheid en schaamte spelen een rol hierbij. Als je kunt laten zien wat de meerwaarde is van wonen in het Wereldhuis, dan verlaagt dat de drempel. Zij hechten aan goede maaltijden, aan personeel die de cultuur snapt en de taal spreekt. Als dat goed zit, dan zijn zij eerder geneigd de stap te maken.’

Jan Kees ziet dat er langzamerhand wat meer initiatieven ontstaan voor ouderen met een migratieachtergrond. ‘We krijgen regelmatig bezoek uit binnen- en buitenland.’ Dat vindt hij bemoedigend. ‘Het is ook hard nodig want het aantal ouderen met een migratieachtergrond stijgt. Sommige mensen kunnen prima thuis wonen maar soms zie je schrijnende situaties van familieleden die de zorg niet aan kunnen maar het slecht uit handen kunnen geven.’ Hij ziet dat het taboe om naar een instelling te verhuizen minder wordt. ‘Het helpt dat onze bewoners tevreden zijn en dit verder vertellen.’ Hij geeft de tip mee om op 4 oktober te kijken naar de uitzending 'Anita wordt opgenomen', met Anita Witzier. ’Dat geeft een goed beeld van hoe het bij ons gaat.’