Lea is een ervaringsdeskundige ZorgSaamWonen blogschrijfster. Ze voelt een maatschappelijke druk om te verhuizen. Voor de woongroep waarvoor ze zich inschreef, bleek ze al te oud. Dan toch maar opnieuw genieten van haar huis (blog #1). Maar het blijft knagen. Ze leest iets over hospihousing (blog #2). Haar eerste match mislukt. (blog #3). Nieuwsgierig bezocht ze een informatiemiddag over Villa Bewust (blog #4). Een interessant gesprekje tijdens de Gemeenschappelijk Wonen Dag bracht haar op het spoor van een verhuiscoach van de woningcorporatie (blog #5). Dat gesprek leidde haar naar de website www.hulpmiddelenwijzer.nl (blog #6), maar ook terug naar haar eerste idee van een woongemeenschap…(blog #7)
Gemeenschappelijk wonen past bij mij

Gemeenschappelijk wonen past bij mij! Althans dat is de uitslag van een test die ik heb gedaan. Dat komt zo, ik heb besloten om me meer te verdiepen in woongemeenschappen omdat een vorm van gemeenschappelijk wonen mij wel wat lijkt. Tijdens mijn zoektocht naar wat er zoal is op het gebied van woongemeenschappen heb ik als eerste ZorgSaamWonen gebeld. Ik schrijf niet voor niets voor dit prachtige platform. Ik kreeg veel tips en informatie van de expert die aan dit landelijke kenniscentrum verbonden is. Heel erg fijn!
Bevestiging
Ik kreeg onder andere het advies om contact op te nemen met de LVGO, landelijke vereniging die zich bezighoudt met gemeenschappelijk wonen van senioren. En dat heb ik gedaan. Wat geweldig dat dit soort organisaties bestaan, zeg. Ik heb via de LVGO een online test gedaan. Het stond gewoon op hun site. Die test kun je invullen om te kijken of gemeenschappelijk wonen iets voor je is. Natuurlijk wist ik al dat het echt iets voor mij is, maar ik vind het altijd leuk dit soort testjes te doen. Vooral als ze bevestigen wat ik graag wil horen. En het leuke is: ik kreeg in mijn mailbox de testresultaten. Best uitgebreid en razendsnel. Wonderlijk hoe dat toch allemaal kan.
Idealen
Niet om op te scheppen hoor, maar ik ging toch een beetje glimmen bij het lezen van de uitslag. Zo stond er: ‘Je hecht veel waarde aan goed contact met anderen. Het wonen in een woongemeenschap kan daarom ook voor jou van meerwaarde zijn. Deel uitmaken van een woongemeenschap voelt voor jou natuurlijk.’ Ja, daar ben ik het mee eens. Ik kreeg ook een waarschuwing. ‘Uit jouw antwoorden blijkt dat je een duidelijke verwachting hebt waarbij je er goed aan doet om een woongemeenschap te zoeken of op te richten die hierbij past. Let op dat anderen jouw idealen delen.’ Dat is ook zo. Ik verwacht doorgaans veel van anderen en van mezelf en word regelmatig teleurgesteld. Ik denk vaak dat iedereen mijn idealen deelt. Ze zijn ook zo leuk!
Project
Kortom, de test bevestigde dat ik thuishoor in een woongemeenschap. Nu moet ik dus aan de slag: zelf een woongemeenschap oprichten of me bij een initiatief aansluiten. Ik kreeg van de LVGO het advies om de brochure ‘Starten met een woongemeenschap’ te lezen. Erg interessant. Daarin staan alle stappen beschreven. En er zat een disclaimer bij: ‘Het gaat zelden over rozen en kan een langdurig traject zijn.’ Dat schrikt me wel even af, maar eigenlijk wist ik dat wel. En ach, het is leerzaam. Het gaat ook om de weg ernaartoe. Die is vaak al leuk en interessant. Bovendien heb ik mijn hele leven al projecten gedaan. Dit is toch ook een soort project.
Volgens de brochure is het de eerste stap om een aantal gelijkgestemden te zoeken en een groepje van 5 tot 10 mensen te vormen. De volgende stap is dat je met elkaar ideeën gaat uitwisselen. Dat lijkt mij een leuke stap! Vervolgens ga je nadenken over wat voor woningen je wil. Huur of koop. Ik zou wel een mix willen, maar dan loop ik op de zaken vooruit. Niet iedereen deelt mijn idealen, toch? Ook is het dan al nodig na te denken over een locatie. Dat is een moeilijke want er is overal schaarste.
Visie
Je moet bij de volgende stap een visiedocument maken met wat je samen wil en zo. Dat lijkt mij heel leuk! Wat wil je voor groep zijn? Hoe wil je wonen met elkaar en wil je mogelijk de buurt ook betrekken? Dat soort vragen. Samen dromen, maar ook concretiseren. Je kunt je trouwens bij deze stappen laten begeleiden. Dat kan heel prettig zijn. Toch kun je ook veel zelf doen. Er is behoorlijk wat toegankelijke info.
WoCoDag
Zo kwam ik via ZorgSaamWonen en de LVGO ook bij Cooplink terecht. Dat is het kennisnetwerk van wooncoöperaties. Ze hebben een hele kennisbank en organiseren kennisdeelsessies en bijeenkomsten, online en ook in het echt. Ik heb me aangemeld voor de WoCoDag op 4 oktober die Cooplink organiseert, een landelijke bijeenkomst over wooncoöperaties.
Best spannend. Het kriebelde een beetje in mijn buik, al ben ik wel eens op bezoek geweest bij woongemeenschappen. Maar zo’n landelijke dag vind ik toch wel van een andere orde. Misschien ontmoet ik er wel andere mensen die zoiets willen? Of mensen die al bezig zijn en hun ervaringen willen delen? Die kans is best groot. Op mijn vorige blog kreeg ik trouwens een reactie van iemand die ook wel een woongemeenschap wil oprichten. Dat vond ik zo verrassend en bemoedigend ook!
Lol
Misschien ken jij wel een woongemeenschap die je aantrekkelijk vindt. Of een andere woonvorm waar je ‘later als je groot bent’ best zou willen wonen of waar je je moeder zou willen laten wonen. Laat het me weten. Ik lees het graag want ik verzamel momenteel van alles. Hoezo hebben senioren meer tijd? Ik merk er niets van, maar ik geniet wel van deze verkenning en krijg er energie van. Nooit te oud om te leren. En lol te hebben!
Reactie toevoegen