Naast huisbezoeken organiseert Inge ook activiteiten om mensen met elkaar te verbinden, denk aan een burenborrel en culturele activiteiten. Hiermee faciliteert ze op verschillende manieren ontmoetingen. Buurtbewoners, mensen van de serviceflats en bewoners van het woonzorgcentrum komen naar de activiteiten. “Op deze manier verbinden we mensen met elkaar”, zegt Inge. “Daarnaast is het een goede manier om vrijwilligers te vinden die ik kan inschakelen om als netwerk te fungeren voor alleenwonende ouderen.” Het gaat daarbij om hulp bij alledaagse dingen, zoals boodschappen doen, vervoer naar een arts of assistentie bij administratie. En natuurlijk ook om gezelschap. “Eenzaamheid is een groot probleem”, aldus Inge.

Mokken en bankjes

Dat herkent collega Els ook. Als medewerker sociale dienst doet ze volop mee met het werk van Inge. “Het betreft niet alleen de eenzaamheid van de ouderen maar ook die van de mantelzorgers. Zij verliezen vaak contacten doordat ze druk zijn met mantelzorgen. Het kan erg zwaar zijn. Het is fijn als buurtbewoners hen te ondersteunen met kleine taken.”

Els heeft bijvoorbeeld prachtige mokken gemaakt met opschriften erop over mantelzorg, zoals ‘Zorg dat je eigen kopje gevuld blijft’. Zo wil ze aandacht vragen voor de mantelzorger én de mantelzorger zelf bewust maken van het werk. Inge en Els willen naast de bezoeken en activiteiten ook op andere manieren bijdragen aan het langer thuis wonen.

Daarvoor hebben ze de zelfstandig wonende ouderen gevraagd wat zij nodig hebben in de buurt en inventariseerden zo de behoeften. “De ouderen wilden bijvoorbeeld graag bankjes hebben om uit te rusten. We hebben er toen tien aan de lokale overheid gevraagd. Uiteindelijk zijn er daadwerkelijk bankjes geplaatst. Ook willen mensen graag de bushaltes terug die geschrapt zijn”, vertelt Inge. “Dat signaal geven we door. Soms kunnen we dingen oplossen of aankaarten.”

Tuinconcerten

Het is wel lastig voor Inge om dit werk los te laten. “Als de ouderen een netwerkje om zich heen hebben gekregen, ben ik niet meer nodig. Toch vragen ze dan waar ik blijf en of ik nog eens langskom”, lacht ze. Ze is klein begonnen maar merkt wel dat de beweging groter wordt. “We zijn al tien jaar bezig met het binnenkrijgen van de buurt en het delen van de expertise die in het woonzorgcentrum aanwezig is met de buurt. Dat is goed gelukt.” Zelfs de coronaperiode heeft eraan bijgedragen dat mensen elkaar beter hebben leren kennen. “We hebben er van alles gedaan om de mensen toch met elkaar in contact te brengen. We hebben tuinconcerten georganiseerd, maar ook telefooncirkels, een boodschappendienst, cultuurwandelingen, bezoek op de stoep. Dat werkte goed. De verbinding is gebleven en soms zelfs versterkt. Verbindend werken, daar hebben we op voortgebouwd.”

Structurele financiering

Dankzij dit burenproject is zowel het woonzorgcentrum, als  de buurt een stuk levendiger geworden. “Er is meer reuring binnen het woonzorgcentrum, door meer activiteiten waar ook buurtbewoners naartoe komen.” Inge en Els zitten nog vol ideeën voor de buurt. Het enige wat hen zorgen baart is het vinden van voldoende financiële middelen. Met steun van de burgerbegroting van het District Antwerpen en het Fonds Dr. Daniël de Coninck van de Koning Boudewijnstichting konden ze aan de slag. Structurele financiering is nog niet gevonden, maar zal op termijn toch wel noodzakelijk zijn.

Wordt vervolgd….

Lees meer: https://nottebohmwoonzorgcentrum.be/hertoghe-actueel/