In een nieuwe editie van Geef me de Vijf, is het de beurt aan Michiel Wijnen van Zenzo Maatschappelijk Vastgoed.

Michiel Wijnen

1. Het motto van Zenzo is waar je leeft, waar je ontmoet. Licht dat eens toe.
“Waar je leeft, waar je ontmoet.” Dat is het motto van Zenzo. Als ontwikkelaars van maatschappelijk vastgoed geloven wij in de kracht van sociale contacten door toevallige ontmoetingen. Juist in onze huidige maatschappij waar eenzaamheid aan de orde van de dag is en verwacht wordt dat je steeds meer zelf de regie neemt. Maar die contacten krijg je niet zomaar. Zeker niet als je ook nog eens zorg of extra hulp nodig hebt. Maar hoe creëer je nou zo’n sterke sociale en inclusieve leefomgeving die ontmoetingen stimuleert?

Bij Zenzo doen we dit door verrassende verbindingen te maken die eigenlijk als heel vanzelfsprekend aanvoelen. Bijvoorbeeld door wonen, zorg, onderwijs en maatschappelijk werk te combineren. Met daarbij misschien wel voorzieningen als een restaurant, een winkel, een kerk, medische- en sportfaciliteiten, een centraal plein of een tuin. Gebieden en gebouwen waar zorgbehoevende ouderen, mensen met een beperking, schoolkinderen, docenten, hulpverleners of anderen prettig en vertrouwd met elkaar samen leven. Waar zij niet alleen wonen, leren of werken, maar zich écht thuis voelen.

2. Wat is de grootste uitdaging voor Zenzo op dit moment?

In het woonakkoord, dat een jaar geleden werd gepresenteerd aan de Tweede Kamer, is afgesproken de woningproductie flink te versnellen. Zodanig dat er in Nederland over tien jaar 900.000 extra woningen staan. Met de nadruk op bouwen, bouwen, bouwen lopen we het risico de mens uit het oog te verliezen . De focus ligt vooral op kwantiteit maar volgens mij moet de vraag zijn: waar is behoefte aan?

Teveel mensen hebben problemen met het vinden van een betaalbare woning. Er moet worden bijgebouwd, alleen moet we ons niet blindstaren op de aantallen. Zijn de problemen opgelost als we honderd duizend woningen per jaar bijbouwen en vergeten voor wie we eigenlijk bouwen?, vraag ik me af. In de discussie over de woningopgave gaat het te weinig over de kwaliteit van wonen en over de vraag of wat er gerealiseerd wordt wel aansluit bij de vraag.

2. Hoe betrekken jullie senioren en andere bewoners bij jullie projecten?

We gaan al in een vroeg stadium met hen in gesprek. Hun behoeften en wensen stemmen we af op de functionele mogelijkheden van het gebouw en gebied. Dit versterkt de binding met de plek en het draagvlak voor het plan. Het is eigenlijk een vast onderdeel in het gehele ontwikkel-en bouwproces dat we omwonenden en toekomstige bewoners informeren en betrekken.

Foto: Rufus de Vries

4. Op welk project/projecten zijn jullie het meest trots (en waarom)?

Het zijn toch wel de individuele verhalen van bewoners en gebruikers in hun nieuwe woon-en leefomgeving die ons trots en blij maken. Als je ziet welke interactie er ontstaat.  

Zo zijn Labyrint en Unik bewoners van het eerste uur in het Kloosterkwartier in Veghel. Unik, opvang voor kinderen met een extra zorgbehoefte een kinderdagverblijf en een buitenschoolse opvang. Labyrint is een organisatie die jongvolwassenen en volwassenen met geestelijke gezondheidsproblematiek begeleidt, 2 hele verschillende organisaties en doelgroepen. Zij maken gebruik van een gezamenlijk ingang. In het begin werd er bijvoorbeeld bij de deur gerookt door de jongeren terwijl de kinderen van Unik er ook door naar binnen kwamen. Geen wenselijke situatie. Partijen zijn toen met elkaar rond de tafel gaan zitten om afspraken te maken. Dit gaat nu heel goed, sterker nog, de jongeren van Labyrint doen nu het onderhoud van de tuin waar de kinderen van Unik in spelen.

In Hart van Vathorst in Amersfoort wonen mensen met een aangeboren hersenletsel. De wereld bestaat voor hen uit een kleine sociale kring. Om ze laagdrempelig in contact te laten komen met anderen hebben we de zorg vermengd met andere functies, zoals een kindercentrum, een kerk en een restaurant. Zodat de bewoners niet geïsoleerd raken, maar juist onderdeel worden van de maatschappij. We hebben er een centrale ruimte gecreëerd waar iedereen verplicht doorheen moet, terwijl de gebouwen toch apart zijn. Zo ontmoeten ze elkaar. Het is ook belangrijk dat er activiteiten zijn waarbij mensen op een andere manier met elkaar in contact komen. Zo zijn bewoners voor de ouders van de kinderen van het kinderdagverblijf gaan koken. Dit versterkt hun band en ze spelen zo een actieve rol in de maatschappij. Ook worden regelmatig activiteiten met buurtbewoners georganiseerd om de binding met de wijk te versterken. Deze zijn altijd heel druk bezocht. Er zijn maar liefst 150 vrijwilligers bij betrokken.

5. Wat gaat Zenzo doen op het Verbindingsfestival op 7 juli?

Een mooi initiatief, het Verbindingsfestival; de kern ligt op dat je elkaar nodig hebt om een leefbaar en sociaal Nederland maken, iets waar we van overtuigd zijn. Wij mogen een bijdrage leveren aan het Debat Buurt voor iedereen. Gemeenschapszin, ontmoeting en verbinding zijn de smaakmakers van de inclusieve wijk. Hoe voegen we die toe aan bestaande en nieuwe wijken? Door het huidige woningtekort ligt de focus op versnelling van de woningbouw. Maar er zijn niet alleen meer woningen nodig maar ook leefbare wijken en daadwerkelijke inclusie van mensen met een hulpvraag. Dat zien wij op dit moment als de grootste uitdaging, dus daar gaan we graag het gesprek over aan. Meer informatie over het Verbindingsfestival en aanmeldmogelijkheden vind je op de website van het Verbindingsfestival. Of bemachtig direct je ticket >>